Brabant telt zo’n 635.000 inwoners met een lage opleiding. In 2009 startte een campagne om hen te interesseren de leerbon. Dat gebeurde in samenwerking met de regionale Servicepunten Leren en Werken. In totaal 8.000 mensen vroegen een leerbon aan ter waarde van 250 euro. Zo’n 2.500 van hen verzilverden de leerbon en startten een opleiding. Dat was anders waarschijnlijk niet gebeurd.

 

De leerbon is een experiment van de provincie, dat past in ons streven om te anticiperen op onze toekomstige arbeidsmarkt. Over niet al te lange tijd zullen ontgroening en vergrijzing hun gevolgen laten gelden. Dan is het alle hens aan dek en hebben we iedereen die kan werken, hard nodig. Dus ook de mensen die nu geen of een te lage opleiding hebben.

 

Het initiatief heeft bewerkstelligd dat mensen gaan leren. Niet alleen als werknemer, maar ook als actief betrokken burger. Dat beeld wordt bevestigd door een onderzoek van Telos van november vorig jaar. Onder de titel ‘Een duwtje in de rug, evaluatie van de provinciale bonnen’ constateert het rapport dat Brabant met de leerbon beschikt over een effectief en succesvol beleidsinstrument.

 

Nu de provincie het experiment eindigt mag de waarde ervan niet verloren gaan. Daarom roep ik de gemeenten op om net als ’s-Hertogenbosch, Eindhoven en Oss de leerbon als lokaal instrument voort te zetten. Werken aan een gekwalificeerde arbeidsmarkt en bevorderen van maatschappelijke participatie zijn gemeentelijke oogmerken die met de leerbon verwerkelijkt kunnen worden.

 

De provincie zal het project niet langer zelf uitvoeren, maar we stellen wel onze hele kennisinfrastructuur ter beschikking om gemeenten te ondersteunen. In die samenwerking moet het lukken!